Alles rondom Maggie

Reisdag van the Atherton Table lands naar Magnetic Island 26 oktober 2014

Vandaag vertrekken we weer  naar een andere plek. Altijd weer spannend waar we nu weer terecht gaan komen. Om 9 uur hebben we alles ingepakt en uitgecheckt en zijn we weer onderweg. We hebben vandaag ongeveer 350 km die we moeten afleggen. We willen onderweg ook nog het 1 en ander kunnen zien en rijden dus rustig aan. We stoppen bij wat mooie lookouts, hier zijn we gek op :)


Chris heeft gelezen dat Mission Beach heel mooi moet zijn, we besluiten een detour te maken om het met eigen ogen te gaan bewonderen. Wauwieeee, het is inderdaad prachtig. Ondanks dat er een bordje staat met waarschuwingen voor sting rays besluiten we een gokje te wagen en te gaan zwemmen. Officieel begint het sting ray season pas in november dus hopelijk hebben we geluk. Het water is gewoon bijna warm, wat heerlijk is dit zeg! We genieten samen in de zee en dobberen een beetje rond, kijkend naar de palmbomen op het strand. We besluiten dat we het lot genoeg hebben getart en lopen terug naar onze spullen. We hebben een heerlijk plekje onder een grote palmboom gevonden, genoeg schaduw voor Chris dus ook.


Na 1,5 uur is het weer tijd om verder te gaan, want we hebben nog een behoorlijk stuk asfalt voor de boeg en we willen ook nog stoppen bij the Rockslids als we die kunnen vinden. Dit heb ik gelezen op een blog van iemand die ook in dit gebied is geweest en hier dol enthousiast over was.
We rijden eerst verkeerd maar komen gelukkig een paar locals tegen die wel weten waar we moeten zijn. We wisten dat het in Paluma National Park was, maar niet precies waar. Het blijkt bij Big Crystal Creek te zijn. We vinden het nu zonder problemen en beginnen aan een kleine hike om bij the Rockslides te komen. Het eerste stukje wat we vinden heeft echt maar een heel klein stukje en we besluiten het pad nog verder naar boven te volgen en we vinden hier een grotere slide. Wel moeten we even klauteren om er te komen, maar de 2 Australische jongetjes die er aan het spelen zijn wijzen ons de weg. De eerste keer is wel wat spannend, maar daarna roetsen we er ook vanaf. Geweldig ook om de jongetjes ervan af te zien roetsen! Opvallend is dat er wel 3 of 4 stelletjes met een kleine baby hier zitten. Het is niet bepaald makkelijk om over alle gladde rotsen te klauteren, laat staan als je ook nog een baby bij je hebt. Blijkbaar zijn the locals dit zo gewend dat het hiernaartoe gaan zo is als voor ons naar een zwembad. We chillen daarna nog wat op de rotsen en dan is het alweer tijd om verder te gaan. We hebben tenslotte nog een stukje te gaan en anders zijn we wel heel laat op Magnetic Island.


Na nog een uur rijden komen we eindelijk aan in Townsville, het is inmiddels alweer 6 uur. We besluiten even wat te eten bij de MC Donalds omdat we dan ook meteen gratis WIFI hebben. We hebben ook niet echt tijd voor wat anders want om 19 uur gaat de Ferry naar Magnetic Island en we moeten de haven ook nog zoeken. Dit blijkt super makkelijk en voor we het weten staan we al aan de overkant op Magnetic Island. Phil staat ons met een bordje op te wachten en blijkt een super enthousiaste man die ons meteen wat dingen op het Island laat zien op onze weg naar de B&B.


Deze B&B is anders dan de andere die we tot nu toe hebben gehad, we zitten hier namelijk echt gewoon bij de mensen in huis. We hebben wel onze eigen badkamer die wel delen met de andere gast in het huis, de Duitse Yana.
Als we onze spullen op de kamer hebben gelegd nodigd Phil ons uit voor een biertje, I'll pass, we hebben nog wel een fles wijn in de tas dus die maak ik open en onder het genot van een drankje zitten we buiten heerlijk te kletsen.


Phil heeft de meest interessante verhalen over zijn leven. Hij heeft door een groot deel van Australië gewoond en gewerkt en enorm verschillende banen gehad. Hij heeft o.a. een wijnboerderij gehad, met gehandicapten gewerkt en nu werkt hij als buschauffeur naast dat hij samen met zijn vrouw dus deze B&B heeft.  Het begint al laat te worden en het wordt dus tijd dat we ons bedje gaan opzoeken, we hebben maar 1 volledige dag op dit eiland en we willen wel graag wat zien morgen :)


Magnectic Island 27 oktober 2014

Vandaag is een moeilijke dag. Dan maakt het niet uit dat je in het paradijs bent en omringd door palmbomen, het blijft een moeilijke dag met extra veel gemis. Natuurlijk is het gemis er elke dag maar op zo'n dag (of eigenlijk rond deze hele week en de aanloop daar naartoe) is de pijn nog net ietsje scherper op de voorgrond aanwezig. We besluiten er een mooie en wat rustigere dag van te maken omdat ik merk dat ik toch wel extra gesloopt ben vandaag. 


We smikkelen tijdens het ontbijt uitgebreid van al het lekkers wat Robin ons voorschotelt en doen daarna rustig aan omdat we de bus hebben gemist en moeten wachten tot de volgende en die pas om 10:40 gaat. Ach, ook wel eens lekker hoor. De bushalte is best nog een stukje lopen, maar gelukkig zijn we er ruim op tijd. In de bus kopen we op aanraden van Phil een daypass voor $7,50 en stappen we uit aan de andere kant van het eiland op Picnic Bay.


We hebben besloten dat we vandaag 1 hike doen, the Hawkings Point.
Als we bij het pad aankomen wordt aangegeven dat er wel schoenen voor nodig zijn, we kijken eens naar onze voeten en zien; slippers. Mmmmh we zijn er nu toch en gaan gewoon kijken hoe ver we komen. Het blijkt een best pittig pad, misschien ook wel juist doordat we het op slippers doen.
Het is behoorlijk heet in de brandende zon en Chris smeert zich nog maar een keer in met factor 50. Doordat het zo heet is, is het best wel zweten en komt alle zonnebrand er net zo hard weer uit. Gelukkig hebben we een handdoek bij ons en Chris drapeert die mooi om zijn hoofd heen tegen de zon. Zo, dit gaat een stuk beter! Als we eindelijk de top hebben bereikt is het uitzicht schitterend, we kunnen super ver zien en meerdere kanten van het eiland, een cadeautje dit zo aan het eindje van een pittige tocht.
We moeten ook weer terug en sukkels die we zijn dat we dit midden op de dag doen is het inmiddels 12 uur en snikheet. We hebben behoorlijk de pas erin en zijn dan ook binnen no time weer beneden. Op naar een verkoelend drankje.


We lopen richting picnic bay, wat stiekem ook nog best een stukje is en vinden precies 1 bar die open is. Even bijkomen hier met een koud drankje en dan het strand op. Er zijn bijna geen mensen en we hebben het strand praktisch voor onszelf, luxe!! Het water is heerlijk en het uitzicht fantastisch, wat een superlatieven hihihi. We doen een klein dutje op het strand en besluiten dat het dan wel eens tijd wordt voor lunch. Het sportscafe wat hier als enige open is blijkt een verrukkelijke lunch te maken, dit hadden we niet verwacht.


Om half 2 pakken we de bus naar de andere kant van het eiland, Horseshoe Bay en besluiten hier helemaal niets meer te doen. We zijn wel even klaar met alle hikes en bezienswaardigheden en willen gewoon even een dagje niets. Dit is dan ook precies wat we de rest van de dag doen. Luieren op het strand en genieten van het heerlijke water. Om 5 uur besluiten we dat we lekker vroeg gaan eten, we vinden een super leuk eettentje aan de boulevard, Noodies on the beach. Het personeel is supervriendelijk en we laten de cocktails en de biertjes ons goed smaken! We proosten samen op mama. Voordat we gingen eten zijn we eerst nog even langs de supermarkt gegaan om kaarsen te scoren. Die kunnen we straks mooi in het zand steken en aansteken voor mama.


Rond 7 uur is het donker en hebben wij ons buikje rond gesmikkeld, we vertrekken richting het strand en zoeken hier een rustig plekje op ietsje verderop waar je de mensen van de boulevard niet meer hoort. Het waait best wel en we zitten eerst teveel op de wind om de kaarsen aan te kunnen steken. We zien een bootje en besluiten daarachter te gaan zitten in de hoop dat die wat van de wind opvangt. Met een handdoek omhoog om de wind te vangen en de boot lukt het om de kaarsen aan te steken. De grote blijven nu branden, de waxinelichtjes hebben er meer moeite mee en die houden het niet vol. 
We kletsen over mama en hoe deze dag 4 jaar geleden verliep, het lijkt alweer zo lang geleden dat ik haar echt voor het laatst heb gezien.... en wat mis ik haar zeg!! Ik zou haar zo graag bellen of appen dat ik haar vanuit hier mis, maar opnemen zal ze niet meer helaas. Ik schrijf een gedichtje voor haar en geniet van het geluid van de zee op de achtergrond. Wat zou ze dit plekje geweldig hebben gevonden!! We praten ook over de leuke dingen en ik haal herinneringen op en krijg weer een lach op mijn gezicht.
Voor mama dippen we nog even onze voetjes in de zee en vertrekken dan naar "huis".


Phil rijdt de bus vanavond en we hebben de mazzel dat hij ons vlak bij huis af zet, dat scheelt weer. Vanavond gaan we eindelijk de blog online zetten, spannend hoor hihi Hoop dat iedereen het een beetje leuk vindt om te lezen. Anders is het iig handig om de verhalen al te hebben voor onszelf en het boek wat we gaan maken als we terug zijn met alle foto's =)


Magnetic Island  28 oktober 204

Als ik wakker word en mijn telefoon pak schrik ik mij een hoedje, via de WA heb ik een berichtje gekr egen van papa die mij verteld dat hij een ongeluk heeft gehad en zijn rug heeft gebroken. Er zijn 3 wervels gebroken en zijn rug is met een titaniumplaat gezet. Gelukkig is de operatie goed gegaan en is er geen zenuwschade. Over 6 maanden moet hij volledig hersteld zijn en alles weer kunnen. Ik hoop voor hem dat dit inderdaad het geval is.
We appen uitgebreid heen en weer, ook met Ruuf die nog in Turkije blijkt te zitten om voor hem te zorgen.


Het internet doet het opeens niet meer en ik besluit dan Chris maar wakker te gaan maken zodat we kunnen douchen en ontbijten. Het is inmiddels alweer half 8 en we willen een beetje op tijd de Ferry naar Airlie Beach hebben.
Voordat we naar Ferry gaan neemt Robin ons eerst nog mee naar een spot waar koala's zouden moet zitten. We zien ze nergens zitten, wat erg raar is volgens Robin want ze zitten daar altijd. We zoeken toch nog even door en vinden dan uiteindelijk 1 mannetje die heerlijk aan het knuffelen is met de boom. wat een cutie pie zeg!!
Robin neemt ons ook nog mee naar een area waar altijd heel veel vlinders zitten, die zitten er vandaag gelukkig ook. We kijken onze ogen uit, het zijn er echt ontelbaar. Super gaaf om te zien dit. Het lukt ook om een paar mooie close ups te maken net op het moment dat de vlinder zijn vleugels openslaat.


Robin dropped ons off bij de Ferry and of we go, bye bye Maggie, zoals de Aussies Magnetic Island liefkozend noemen. Leuk om de boottocht nu in het licht te doen, zo zien we de plekjes waar we gisteren waren nu vanaf de andere kant. Dan zien we opeens een dolfijn, zo snel als ie kwam, lijkt ie ook weer verdwenen. Eigenwijs als ik ben blijf ik nu turen naar het water, in de hoop hem nog een keer te zien. Chris kijkt met me mee en dan zien we 'm opeens volledig uit het water springen. Nu heb ik wel vaker dolfijntjes zien spelen en springen, maar ik heb nog nooit een dolfijn in het wild volledig uit het water zien springen. Weer een mooie ervaring erbij die we samen mogen delen.


We hebben vandaag weer een behoorlijk stukje asfalt voor de boeg. De navigatie geeft aan dat we 3,5 uur moeten rijden. Chris rijdt bijna het hele stuk, ik kan m'n ogen vandaag moeilijk openhouden. Chris is gelukkig een stuk helderder dan ik en zo komen we rond half 3 aan in Airlie Beach. Vandaag geen stop overs op speciale plaatsen omdat we van alles moeten regelen voor onze boottrip naar the whitswunday islands.
Allereerst moeten we inchecken voor de boot en krijgen we hier een speciale tas waar we onze spullen in kunnen doen. We mogen alleen deze tassen mee en verder niets.   We moeten nog lunchen dus besluiten dat nu eerst maar snel te doen, niet verkeerd zo'n lunch met uitzicht op de zee..


Na de lunch rijden we naar een parkeerplaats met schaduw om daar de auto uit te mesten. We hebben veel dingen al lang niet meer in de koffers zitten dus er slingert van alles rond in de auto. Het is nog een behoorlijke klus om alles weer netjes in de koffers in te pakken en de auto weer netjes te krijgen.
We hebben nog het nodige eten over van ons verblijf in Malanda en aangezien we het niet mee kunnen nemen op de boot en vlak na de boottrip moeten vliegen besluiten we dat het beter is als we iemand anders hier blij mee maken.
Gewapend met een tas vol eten loop ik naar een groepje backpackers met de vraag of ze ook behoefte hebben aan wat eten Nou en of ze dat hebben, ze zijn super blij met het eten en de kruiden en kunnen bijna niet geloven dat het gratis is. Geniaal hoe blij je mensen kunt maken met iets kleins, mijn dag is weer een stukje mooier vandaag.


We hebben begrepen dat we onze bagage kunnen opslaan bij x-base, een hostel die een speciale ruimte heeft voor bagage opslag. We rijden hier heen en dit klopt inderdaad, 6 dollar voor onze volledige trip. Sweeeeeet. We droppen onze bagage hier en gaan dan even winkelen, Kwells tegen de misselijkheid van de boot en we kopen allebei een hoedje. Dan wordt het tijd om onze auto in te leveren. Het is nog een behoorlijk zoektocht en we rijden in eerste instantie helemaal de verkeerde kant op. In our defends, het bordje was super duper klein!! Gelukkig vinden we het uiteindelijk wel, hij blijkt echter al dicht te zijn dus we moeten onze auto ergens anders droppen. Dit doen we en vervolgens wandel ik snel heen en weer om de sleutel wel in de brievenbus daar te gooien. Ik maak er voor de zekerheid maar even een foto van als bewijs.


Om 18:40 worden we bij X-base opgepikt met de bus en naar de haven gebracht, we varen de aankomende 3 nachten en 3 dagen op de Solway Lass. Dit schip is oorspronkelijk in Nederland gebouwd, das toch een leuk weetje ;)
Het schip is prachtig en we hebben een prima hutje met zelfs een eigen douche en wc. We mogen alleen niet echt veel douchen, 2 minuten per dag per persoon.....mmmmh dat wordt interessant! Gelukkig had ik de goede ingeving om natte washandjes in te pakken dus dan gaan we in ieder geval niet stinken hihi


Als we the safety brief hebben gehad mogen we vrij over het schip lopen en Chris en ik vinden een heerlijk plekje voor op de boot waar we onder genot van een drankje kijken naar de sterren en uren kletsen. Dit is genieten met een hoofdletter G en dan is het nu zelfs nog donker. Als het goed is worden we morgen wakker in het paradijs. Ik ben heeeeeeeel benieuwd.