Cairns

Cairns     18 oktober 2014

Het is eindelijk zover, we landen op Cairns!! In het vliegtuig moesten we een vragenformulier invullen voor de customs en 1 vraag moesten we beantwoorden met ja. Toch wel een beetje spannend nu de douane, helemaal omdat we weten dat ze hier super streng kunnen zijn. Wij hebben hier gelukkig weinig van gemerkt. We worden super hartelijk ontvangen en voordat we het weten lopen we met onze koffers door het laatste stukje van de douane.
Nu op zoek naar EuropCar om onze auto voor de aankomende 10 dagen op te halen. Niemand is op deze locatie aanwezig en daarom moeten we naar een andere aankomsthal. Zodra we buiten lopen horen we de vogels luid tetteren, wat een heerlijk geluid. We zijn in Aussie, gewoon ECHT!
Het is best nog wel een eindje lopen naar de andere aankomsthal, maar dit mag de pret niet drukken. Ons avontuur gaat beginnen :)
Als we de EuropCar vinden zien we opeens een bekende staan. Ja, het is hem echt, Laurens van Travel Essence, waar we onze reis bij hebben geboekt. We moeten best wel even wachten in de rij en maken ondertussen een praatje met Laurens. Hij gaat met zijn gezin en broer Australië bekijken. We zijn nu eindelijk aan de beurt en worden super geholpen door een leuke chick. We krijgen uiteindelijk de sleutels van een Toyota Corolla in 't wit. Is dat nou net de kleur die ik niet wilde...

Links rijden, Chris mag beginnnen. We hebben directions gekregen naar onze 1e B&B, Kookas. Het schijnt maar 10 minuten rijden te zijn. We rijden in het begin niet goed en krijgen bijna ruzie, mmmhg zo willen we onze vakantie niet beginnen. Gelukkig wordt het niet echt ruzie en arriveren we al snel bij de B&B. Er loopt een smal, stijl weggetje naar boven, lijkt er niet op dat we hier omhoog kunnen rijden, we twijfelen, wel of niet proberen? Toch maar niet, dit betekent alleen wel dat we met al onze spullen die super steile heuvel op moeten. 1,2,3 GO, hijgend en puffend komen we boven  waar Marlies ons al op staat te wachten. Ze lijkt het erg grappig te vinden dat we naar boven komen lopen.

Ze laat ons de kamer zien en legt wat dingen uit. We spreken af dat we over een half uurtje boven komen voor ontbijt. Douchen, omkleden en wat eten, heerlijk! Na het ontbijt zitten we samen nog even van het uitzicht te genieten terwijl we het thuisfront op de hoogte stellen van onze veilige aankomst in Cairns.
Marlies geeft ons informatie over de omgeving en naar aanleiding hiervan besluiten we morgen naar Kuranda te gaan. De heenreis met de trein en de terugreis met de Cable Car, zwevend over de boomtoppen. 

Nu eerst even liggen, Chris wil even slapen en dus zoek ik ondertussen op wat we vandaag kunnen en moeten doen. We hebben een boodschappenlijstje met spullen die we van hier moeten kopen. Nadat ik me heb ingelezen in Cairns en omgeving ben ik toch ook wel moe en besluit dat ik ook nog even mijn ogen dicht doe. Chris zou tot 10 uur slapen, dat duurt nog 20 minuten dus kan ik ook mooi mijn oogjes nog even sluiten. Voor de zekerheid zet ik wel een wekker.
Wanneer ik mijn ogen weer open doe is het opeens 13:15, dwars door de wekker heen geslapen, damn de halve dag is alweer voorbij. Kleren aan en op weg naar het centrum. Het centrum is vrij overzichtelijk met veel gratis parkeerplaatsen. We lopen de hele middag van hot naar her en genieten ondertussen van de omgeving. Midden in de stad, aan de zee, ligt een openbaar zwembad waar iedereen terecht kan. Chris fantaseert over dit weer, het zwembad en de prinsentuin en hoeveel meerwaarde dit zou hebben voor Leeuwarden. Met het weer van hier wel te verstaan ;)

Ik zit op de rand van de boulevard en kijk uit over de kustlijn en de zee. Wat heb ik hier lang naartoe geleefd, mijn droom komt uit, ik ben hier nu echt. Samen met de man van m'n dromen. Samen gaan we genieten van dit 6 weken durende avontuur. Als we eindelijk klaar zijn in de stad en boodschappen hebben gedaan is het al behoorlijk laat; 19:30 en dus al donker. Ik zou terug rijden, daar gaan we dan, links rijdend in een nieuwe auto in het donker, een behoorlijke vuurdoop, pfff dit valt nog niet mee. Gelukkig gaat alles goed, zelfs het steile. smalle opritje naar de B&B.
Boodschappen opruimen en snel wat eten. Even liggen, binnen 5 minuten zijn we allebei vertrokken.. Om half 10 word ik weer wakker, Chris ligt nog volledig in coma. De kamer lijkt wel een ontplofte bom, even snel wat opruimen dan maar nu ik toch wakker ben. Ik ben inmiddels weer zo wakker dat ik in het reisdagboek begin te schrijven wat we van Nicka en Sebas hebben gekregen. Om half 12 hou ik het voor gezien en ben binnen no time ook weer in dromenland.

Cairns     19 oktober 2014

Het is 6 uur en ik ben alweer klaarwakker. Ik blijf toch nog maar even lekker liggen totdat de wekker om half 7 gaat. We trekken snel onze sportkleren aan en gaan een half uurtje hardlopen. Heerlijk om zo de omgeving te verkennen. Een lekker zonnetje vergezeld ons en we genieten samen van dit rustige moment.

Douchen, aankleden en heerlijk ontbijten. Gisteren heerlijke ontbijtgranen gekocht, lekker hoor. Nu op naar de pick up spot waar we naar de railway gebracht worden. Het moet ongeveer 20 minuten rijden zijn maar na 20 minuten lijken we er nog lang niet te zijn. We denken dat we een verkeerde afslag hebben genomen, dat blijkt later idd te kloppen, we zijn wel bij de railway maar dan aan de verkeerde kant van het spoor: we zijn al in Kuranda! De man bij het treinloket belt de organisatie om te vragen of ze ook een stel Meijers missen. "They're standing in front of me" . We worden terug gedirigeerd naar the pick up spot. Dit betekent alle haarspeldbochten die we net omhoog hebben genomen, nu weer naar beneden. Nu mag Chris rijden zodat ik van het uitzicht kan genieten, want het is absoluut een mooie rit! We stoppen onderweg nog even bij een uitkijkpunt, we zijn hier tenslotte nu toch. Al snel komen we bij het juiste pick up point wat niet echt bepaald moeilijk te vinden blijkt haha
We bellen hier Ray en deze meldt dat Peter ons snel de kaartjes komt geven met instructies. We draaien de tocht nu om, we beginnen met de Cable Car naar boven en gaan dan met de trein van 14 uur naar beneden vanuit Kuranda.

We komen in een Cable Car terecht met Judith and Judy, 2 dames die al 44 jaar vriendinnen zijn en beiden ergens in Queensland wonen en hier op vakantie zijn. Ze blijken super leuk en geven ons nog wat tips voor ons verblijf. Gedurende de dag komen we ze nog meerdere keren tegen en als we ze op de parkeerplaats beneden weer zien komt Judy naar me toe en geeft me een dikke smakkerd, "Bye Beauty, you 2 enjoy your trip". Wat een schatten. In eerste instantie dachten ze dat we Amerikaans waren omdat Chris zo'n mooie "twang" heeft in z'n accent. Chris was helemaal in z'n nopjes met dit compliment, dat snap je.

De Cable Car is werkelijk fantastisch, we zweven, tussen, over en door het regenwoud met de mooiste uitzichten. Wat een mooi gezicht is dit zeg!
De eerste stop is Red Peak Station en hier lopen we over een boardwalk door het regenwoud. Echt genieten is dit hoor :)
We gaan weer verder met de Cable Car naar de Barron Falls. Ze zien er leuk uit, maar echt indrukwekkend kunnen we ze niet noemen. Door de droogte zijn ook de watervallen in dit gebied wat "droog". Verder dan maar met de Cable Car naar Kuranda. 
We slenteren wat door het stadje en sneupen wat rond, leuke winkels met leuke spulletjes maar we kopen niets. Doordat we een stuk later zijn aangekomen in Kuranda dan gepland hebben we minder tijd dan verwacht en slaan we ons tripje naar de vlindertuin over helaas. Om 2 uur vertrekt de trein weer richting Cairns en duurt 1,5 uur. We zien mooie dingen onderweg maar zijn beiden alweer zo moe dat we na 45 minuten onze ogen niet meer open kunnen houden en in slaap vallen.

Om 16 uur zijn we weer bij onze auto en besluiten we ondanks dat het weer al de hele dag wat minder is naar Palm Cove Beach te rijden. Hier stormt het nog veel meer en de donkere wolken hangen dreigend boven ons hoofd. Ik heb het kippenvel overal staan, brrr wat is het hier koud! Toch even met de voetjes in de zee en dan snel de auto weer in. We hebben beiden weer geen zin om uit eten te gaan, dus rijden we snel langs Coles voor wat simpels. 

De botanische tuin schijnt er mooi te zijn, hier kunnen we mooi even langs op weg naar huis. De tuin is mooi maar veel is under contruction en daarnaast valt het ook een klein beetje in het niet bij het regenwoud waar we net uitkomen. Aan de overkant is een boardwalk door het regenwoud en we laten ons verleiden om deze nog te bewonderen. Zeker de moeite waard, wat is de begroeiing hier anders dan in Nederland zeg! Na een mooie maar vermoeiende wandeling lopen we naar de auto en kunnen we eindelijk weer even zitten, snel naar " huis" en happies.
Onze avond spenderen we met voorbereiden voor morgen (boottocht naar the Great Barrier Reef), foto's en video's op de harde schijven zetten, tas inpakken, kamer opruimen en het reisverslag bijwerken. Een drukke avond dus.

Cairns/Port Douglas     20 oktober 2014

5:30 en daar gaat de wekker alweer. We gaan vandaag snorkelen bij the Great Barrier Reef!! Dit betekent alleen wel dat we om 8 uur in Port Douglas moeten zijn, wat toch nog ongeveer 1,5 uur rijden is. Vroeg uit bed, wel even rustig ontbijten en dan op naar Port Douglas. De weersvoorspellingen zijn niet al te best vandaag, regen en harde wind. Terwijl we ontbijten komt het al met bakken uit de hemel, dit wordt nog wat op de boot!

De reis naar Port Douglas is mooi, we rijden langs mooie baaien en stranden waar geen mens te zien is. Misschien ook niet zo gek aangezien het stormt en regent. Vandaag is Chris zijn eerste kennismaking met snorkelen en hij vindt het toch wel een beetje spannend. Vooral het in open zee zijn gedeelte ervan.

Aangekomen in Port Douglas checken we in voor de boottocht en wordt ons meteen erg duidelijk gemaakt dat we reispilletjes moeten nemen omdat het stormt en het weer op open zee vrij extreem is vandaag. Ik begin nu redelijk in mijn broek te schijten, zou het goed gaan vandaag? Dit zijn wel de minst ideale omstandigheden voor mij :S
Nee dus, althans ik heb mijn ontbijt binnen kunnen houden maar daar is ook alles mee gezegd! De boot gaat enorm heftig tekeer en we moeten 1,5 uur! naar de eerste spot varen. Ik trek me terug in mezelf om 't te "overleven".
Gelukkig lukt dit aardig ondanks dat ik op dat moment niets liever wil dan terug naar het vaste land!!!

Zodra ik in het water lig is alles vergeten en vergeven. Wat is de onderwaterwereld toch ook prachtig. Chris vind het door de snorkel ademen in het begin nog wat moeilijk doordat alle adrenaline door zijn lijf giert. Gelukkig wordt hij al snel rustiger en kan ook voor hem het genieten beginnen. Hij leert snel en al bij de 2e spot hoef ik hem niet continu meer in de gaten te houden. Het koraal heeft hier nog meer kleur, wat mooi om te zien! Kijk nou eens wat daar zwemt, een HAAAI!
Okay, okay, niet een mega grote, maar een haai is een haai! Ik zwem er snel achteraan om te kijken of we hem op de camera kunnen vastleggen.  We zullen in Nederland wel zien of dit inderdaad is gelukt.

Als we weer net weer terug op de boot zijn wordt er opeens "turtle, turtle" geroepen. We rennen naar de achterkant van de boot en zien niets. Damn, hij is alweer ondergedoken. Gelukkig komt hij nog een keer boven om adem te halen en zien wij hem ook. We vertrekken bijna naar de volgende spot maar besluiten snel onze gear aan te trekken en het water in te springen. We hebben geluk en zien hem rustig op de bodem liggen! Na wat rondstruinen begint hij te zwemmen, zo mooi om te zien!! Helaas moeten  we weer de boot op omdat we naar de 3e spot gaan. Dit pakt niemand ons meer af. De 3e spot is meer van hetzelfde maar het blijft schitterend. We zien hier ook nemo's, die blijven altijd leuk om te zien. Dan volgt het minst leuke gedeelte van de dag weer, 1,5 uur over mega golven terug naar de kust. Gelukkig gaat het nu een stuk beter dan de heenweg en kan ik nu zelfs een beetje genieten van dit brute geweld :)

Om 16:30 zijn we weer aan vaste wal, al met al een geslaagde dag waar we beiden enorm van genoten hebben! Chris wil graag terug rijden, die geniet wel van alles mooie weggetjes. Ook op het vaste land laat de zon zich wat meer zien nu. De baaien zien er direct een stuk mooier uit! Onderweg halen we wederom een broodje en wat beleg bij Coles. De K-mart is ook open en ik scoor een bikini en Chris 3 hemden. Wanneer hij deze past blijkt hij behoorlijk verbrand, oeps toch beter insmeren. Aloë Vera in het mandje voor het branderige gevoel dan maar. "Thuis"  bereiden we de volgende dag voor en eten we wat. Ik ben zo moe dat ik om half 8 al in slaap val. We hebben mooie dagen, maar mannn wat word je hier moe van...